Adı yok Şiiri - Asuman Taşbulak 2

Ah, ne desem;
kararlıydı,
sonu başından belliydi.
Ona göre doğru olan gitmesiydi.
Zira aklında yaşanmıştı,
yaşanmadan bitmişti.
Tesiri yoktu;
“Keşke olabilir” desem de
benden duyduklarının…
Bazen yaşamadan da sevmek,
uzak kalmaktı.
Her şeyin masumiyetini yitirdiği zamanında
belki de o,
beklediğim “seni” giymekten kaçtı.
Seviliyormuş, seviyormuş gibi
riyakâr yollara alışmış.
Tüm gerçeklerimle,
biriktirdiklerimle,
koruduklarımla
viran olup
yeniden doğmaya gücü yok
bazı gerçek sevgilerin;
sadece adı yok.