Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey gönül!

Yârimle ayrılık seni tanıttı,
Hasret ateşinde yanıyor iken..
Bütün sorulara O, Aşk yanıttı;
Cevaplar dışında sanıyor iken..

Ey Gönül!

Günden güne yandım Aşkın harıyla,
Bir sen anlıyorsun hâlimden Gönül;
Kendimi unuttum Hakk'ın varıyla,
Ki ummânken sızar dilimden Gönül..

Ey Gönül!

Ne oldum diyerek girme havaya,
Atlardan eşeğe inersin Gönül;
Aşk inan ki benzer sanki dâvâya,
Şâhitken çileler, sinersin Gönül..

Ey Gönül!

Sevme desem bile dinlemezsin dost,
Tâ Elest'ten kalmış miras fıtrâtın;
Yâr'in meclisine sermişsin bir post,
Aşktır hem hayatın hem de cellâtın..

Sende bu Aşk meyli oldukça daha,
Leylâ diye nice gezersin Gönül;
Mecâzi mahbûblar dünyada vaha,
Elest Meclisi'ni sezersin Gönül..

Sen değil miydin o söyleyen 'Belâ'?

Ey Gönül!

Tâ Elest'ten bende olan,
Varlığımda özsün Gönül;
Aşka gelip dile dolan,
En kestirme sözsün Gönül..

Ey Gönül!

Kalpten kalbe akan Aşktır selimiz,
Dilimiz, sözümüz arkımız Gönül;
Âkilden de âkil bizim delimiz,
Olsun o kadarcık farkımız Gönül..

Ey Gönül!

Niçin daha böyle hırsın?
Bu yol kabre doğru gider;
İhtiyâr genç hep varırsın,
Bu yol kabre doğru gider..

Ey fâni sevgili!

Vefâyı bildin mi ey mağrur dilber?
Sende bu güzellik emânet gider;
Sonun değil midir acaba makber?
Geçmez sanmayasın âfiyet gider..

Ey Gönül!

Dünya konak insan yurdu mu sanar?
Burda gelen kalmaz göçer de gider;
Hiç ölmem belleyip süsüne kanar,
Ecel şerbetini içer de gider..