Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Yâ Nebî!

Allah sâhip çıktı sana ne mutlu,
Yetimim öksüzüm gayrı ağlama;
Vesile olduğun ne kadar kutlu,
Yetimim öksüzüm gayrı ağlama..

Ey fâni sevgili!

Hasretinle küle döndüm,
Yetmedi mi bu ayrılık?
Kim dediki birân söndüm,
Yetmedi mi bu ayrılık?

Ey Sevgili!

Nefsimin yüzünden nice kınandım,
Ölmeden öldüğüm yetmez mi ola?
Züleyhâ'yla Yusuf misâl sınandım,
Dersimi aldığım yetmez mi ola?

Ey Gönül!

Kim demiş Yezid'ler öldüler diye,
Bak etrafa her an doğuyor Yezid;
Müslümânım diyen bilmem ki niye,
Sırtını durmadan oğuyor Yezid..

Ey Mazlûm!

Kerbelâ her yerdir, mazlum Hüseyin,
Çullanır Yezid'ler merhâmet yoktur;
Emevi zihinli, sor mütedeyyin,
Arap kültürüdür, diyânet yoktur..

Ey Yezit halkı!

Resûl'ün soyuyla nasıl sulandı,
Kerbelâ Çölleri, âh Yezit halkı!
Öptüğü yanaklar kana bulandı,
Soldurdun gülleri âh Yezit halkı!

Ey Sâlik!

Dolduruşa gelip linç ettin bizi,
Yezit halkı sakın unutma bunu;
Yaptığınız zulüm yandırsın sizi,
Yezit halkı sakın unutma bunu..

Ey Gönül!

Kültür Müslümânı Emevi dölü,
Örf âdeti dini bildi Yezitler;
Yüzünden kan gölü Kerbelâ Çölü,
Susup dilsiz Şeytan oldu Yezitler..

Ey Gönül!

Kerbelâ'yı bile yaptı,
Zulme doydu Yezit soyu;
Nefsi İlâh edip taptı,
Dine siydi Yezit soyu..

Ey Gönül!

Yalancı dünyada görmedim vefâ,
Gözyaşım akıyor bir silenim yok;
Kendini kendinde kaybetme cefâ,
Mecâzi mahbûbla bir bulanım yok..