Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey fâni sevgili!

Kendimi arardım Elest'ten beri,
Aynasın yansıtıp buldurdun beni;
Yeniden kaybettim geri gel geri,
Gittin de ardından öldürdün beni..

Ey Sâlik!

Doğruyu söylerim takiye neymiş?
İster bütün kullar yersinler beni;
Bu AŞK dedikleri Elest'i meymiş,
Nefsimi horlayıp kırsınlar beni..

Ey Sevgili!

Uyur idim uyardın sen,
Dirilere kattın beni;
Dedin kine nefsini yen,
Arilere kattın beni..

Ey Sevgili!

Teslim ettim gönlü sana,
Oldur beni oldur beni;
Nefsim itti düştüm yana,
Kaldır beni kaldır beni..

Ey fâni sevgili!

Kâder denilemez sürtüşüp durmak,
Sürekli böyle mi takışacağız?
Gururu atıp da olursak ırmak,
Damlayken birlikte akışacağız..

Ey fâni sevgili!

O nasıl mânâlı, efsûni nazar?
Delik deşik eder bakışlı yârim;
Sence sevilene ölüm ne yazar,
Gönle sinsi sinsi akışlı yârim..

Ey Gönül!

İnsanın kıblesi menfaât imiş,
Bedenin kuludur diline bakma;
Sözü yalanlayan icraât imiş,
Timsah da ağlıyor seline bakma..

Ey fâni sevgili!

Hicrânın kavurup döndürdü küle,
Ettiğini bulacaksın bal gibi;
Bana değil gayrı anlat gönüle,
Kapımı bak çalacaksın bal gibi..

Ey Gönül!

Ömür hülyâsında fâniyi sevdim,
Dikeni batan bir gül verdi bana..

Onu can evimde tahta oturttum,

Ey Gönül!

Gel gidelim gayrı, Hakîki Yâr'a,
Gerçeği deyince vurdular bana;
Mansur gibi beni çektiler dâra,
Türlü türlü tuzak kurdular bana..