Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey Gönüldaş!

Tâ Elest'ten Yâr'dan gelip,
Bir mecâza vuruldum ben;
Nefs dağını Aşkla delip,
Vav misâli buruldum ben..

Ey Sâlik!

Aklı Aşka teslim etmiş Mecnûn'um,
Leylâ'nın uğrunda divâneyim ben;
Tenimden üryânım gayrı derûnum,
Benliği yıkılmış mestâneyim ben..

Ey Gönül!

Mecnûn da kim hele söyle?
Ben ağladım çöl ağladı..
Gördü mü ki dünya böyle?
Ben ağladım tel ağladı..

Ey Gönüldaş!

Ben ki aynayım var izle kendini,
Musâ ve Firâvun yaşıyor bende;
Gör zâlim nefsinin nasıl fendini,
Kendi kuyusunu deşiyor bende..

Ey Sâlik!

Mecâz yâre değil başka,
Adem ol da bak ben gibi;
Apansızın düş de Aşka,
Gönüllere ak ben gibi..

Ey fâni sevgili!

Aşka inancını yitirme sakın,
Yanı başındayım bulsana beni;
Aç gönül gözünü etrafa bakın,
Nice peşindeyim bilsene beni..

Ey Gönüldaş!

Şu mûminim diyen kullar işleri,
Yüzünden terk etti çaralar beni;
Merhametsiz nice geçti dişleri,
Kerbelâ'da gibi yaralar beni..

Ey Gönül!

Mûmin bildiklerim günâh işletti,
Nefsimle tuzağa attılar beni;
Etimi bütün şu kula dişletti,
Gıybetimi yapıp tatlılar beni..

Ey Anne!

Geleneksel inanç başımı yaktı,
Keyfice zindâna attılar beni;
Yezit halkı gibi korkaklar baktı,
Mazlûm kervânına kattılar beni..

Ey Sevgili!

Bakınca dillerde hakkın adı var,
Ben deyince dâra çektiler beni;
Hakîkat söyledim bilirsin ey yâr!
Zâlimce zindâna tıktılar beni..