Gelip geçti şu ömür
Terketmedi zâr beni
Böyle imiş hâk emir
Bırakmadı zor beni
Cahil olan karalar
Bu Kader mi,yoksa mukadderat
Tevekkül de dilim,andı gelmesin
Beklemek seni,ahdimdir sadakat
Elde kalem,ismin andı gelmesin
Sersebil ömürden geriye kalan
Vasfı baki olanın ilmine tarif gerekir
Aklı Kamil olanın işine tabir gerekir
Ârif ile dost olanın gönlüne âşk gerekir
Velhasıl, akıl gönül dost insana bir gerekir
Bahtsız gönül bozkıra döndü ama
Sonunda bir çiçek açacak gibi
Çok acı çektim bağrım yandı ama
Birisi halimi soracak gibi..
İstesin göklere açarım kanat
Ol Gani settara gel ram olalım
Bilelim bu gençlik bitip gidecek
Verdiğimiz ahde sadık kalalım
Emanet bu ömür bitip gidecek
Kalmadı kimsede bir ahde vefa
Gidiyorum...
Yaşamadan geçen çocukluktan
Hiç oynamadığım oyuncaklardan
Giymediğim ayakkabılardan
Çok sevip ,oynayamadığım topumdan
Düşüp kalktığım tozlu yollardan...
Gitmedi bir türlü kalem kağıda
Ne elim tutabildi
Ne parmaklar yazabildi
Aslında ne çok şey biriktirmiştim
İçimde sana dair...
Gönül dildarim siması bâhâm
Gam hicran çölünde ziyası vâham
Yazmaz oldu artık sırlı kalemim
İsminden başka dile gelmez sühan
Yıldızlar içinde şavkı kâmerim
Gönül kuşu uçuverdi
Seyran eyledi bir zaman
Aşkın oku değiverdi
Hayran izledi bir zaman
Hazan oldu şimdi bağlar
Çok mu gizli çok mu sırlı bu dünya
Kimseler görmedi gördüklerimi
Hüdâ akıl fikir vermiş ki anla
Kimseler sezmedi sezdiklerimi
Uzanıp tutmaya çekmem hiç zahmet
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!