Adem Efiloğlu Şiirleri - Şair Adem Efiloğlu

BAHARI GÖRMEYEN MEVSİMLER

Aşka düş de adı sanı terk et, taneleri de bırak , tuzağı da; taşa altın adını tak, cefaya , eziyete şeker de.(Mevlana)


Kambur bir masalın cinayet zanlısıyım,

BAHE
Not: Bu şiiri ya okuduktan sonra ya da okumadan alttaki öyküsünü mutlaka okuyunuz.
/
Merhaba anne
Ben geldim
Adımı hatırlıyor musun bilmiyorum

Nice savaş nice can, senin için verilir;
Hüzünlenme bayrağım, gösterme matemini.
Bir ölürüz uğruna, binlerce kez dirilir;
Bilecektir halkımız, hilalin önemini.
İstikbalin omzumda, çabamızsın bayrağım.
Tarihlere yazdığım, davamızsın bayrağım.

Rahmetin gölgesinde, sitemler unutulsun,
Sarılalım Türkiye’m, bayramlar bayram olsun.
Ramazan oruç demek, tevazuyla tutulsun,
Sarılalım Türkiye’m, bayramlar bayram olsun.
/
Zaten dört tarafımız, fitne fesat suçunda,

Ne hesabın varsa, bırak geriye,
Uzatın elleri, bayramlaşalım.
Muhabbetin özü, vursun deriye
Düz edip yolları, bayramlaşalım.
Uzatın elleri, bayramlaşalım.
/

Ben asırlara meydan okurcasına aldım bütün nefeslerimi. Her gece karmaşası bitmeyen şehrin, ıssız sokaklarında diz çöküp pervasızlığımla sessiz sessiz suladım gözyaşlarımı. En zor olanı yaparak geçti ömrüm, hep bekledim… Biliyorum bir gün nasıl olsa ansızın gelecek ölüm. Korkusuzluğumun tek nedeni, insanı ölümden eceli korur. O vakit ecelin bekleme saatlerinde özlemenin gözyaşlarıyla sevdim bütün beklemeleri bazı şeyler nedensizdir diye.


Bazı şeyler nedensizdir dedikçe çoğaldı içimde sevgi. Ben tarifi mümkün olmayan sevdaların nazarında zavallı yüreğimin karanlıklarında bir Yusuf büyüttüm. Bilmiyorum hala seni bana kim gönderdi. İyi ki de gönderdi dediğimi bil, benim ki sadece merak işte. Uykusuz gecelerin rahminde, avuçlarımda dua sabahlarına dem tuttum binlerce kez. Yedi yıl aç gezdim, yedi yıl susuz. Ama garip olan ne biliyor musun? Ölmedim işte... Dedim ya insanı ölümden eceli koruyormuş * işte…

BAZI ŞEYLER NEDENSİZDİR

Parmaklarımın tutuştuğu,
Yüreğimin sıkıştığı,
Sözcüklerim var, asırlara meydan okuyan.
Gecelerin karmaşasından çıkıp,

Parmaklarımın tutuştuğu,
Yüreğimin sıkıştığı,
Sözcüklerim var, asırlara meydan okuyan.
Gecelerin karmaşasından çıkıp,
Diz çöküp sokakların ortasında,
Pervasızlığın gözyaşlarıyla sulayan,

Parmaklarımın tutuştuğu,
Yüreğimin sıkıştığı,
Sözcüklerim var, asırlara meydan okuyan.
Gecelerin karmaşasından çıkıp,
Diz çöküp sokakların ortasında,
Pervasızlığın gözyaşlarıyla sulayan,

BEKLE BENİ



İçimdeki özlemin cinnete ulaşmadan,