Ben düşünemiyorum ayrılmışız. Bilmiyorum nasıl yaşanır sensiz. Öyle bir opsiyon yüklü değil bende. Hayatım tamamen sana adapte Olmuş. Bilmiyorum, yaşamak neydi? Nasıl bir şeydi Yemeklerden tat almak, Çiçekleri koklamak? Bilmiyorum, sensizlik neydi? Varmışsın gibi… Silemiyorum seni. Ne yapsam olmuyor. Boşa, nafile. Kalbimde taşıyorum seni, Benimlesin her yerde. Beraber uyanıyoruz. Aklımda seninle başlıyorum güne. İşe gidiyoruz sonra beraber. Tüm gün yalnızlığıma Eşlik ediyorsun. Eve geliyoruz sonra, En acı çektiğimiz ana. Müzik eşliğinde seni düşünüp Şiir yazıyoruz. Eski fotoğrafları, videoları Başa sarıp sarıp izliyoruz. Ağlıyoruz Tüm gece Beraberce. Uyuyoruz sonra. Uykuda görüyoruz seni. Bazen ağlıyor, bazen gülüyoruz. O da aynı hayat gibi. Gün ve gün aynı gibi her gün. Sen ve ben beraber Nefes alıyoruz. Kalbimden çıktığın gün, bil ki O ruh da bedenden çıkmıştır… Sen ve ben beraber Nefes alıyoruz.
Osman Bahadir OdabasKayıt Tarihi : 21.11.2026 03:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!