Adam sessiz..
oturmuş ağaç altında eski bir sandalyede..
Düşünüyor hayatı,
nefes almanın verdiği mutluluğu yaşıyor iliklerinde,
sessiz uzun sokaklara nazır oturduğu eski sandalyeden..
Sonra bir kadın geçiyor oradan,
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta