Kıkırdak yemenin bir adabı vardır,
Önce kemiği çöpten çıkarırsın,
Sonra suyunu alırsın denizden,
Doldurdursun tencerene,
Yakarsın iki üç kitap işine yaramamış,
Beklersin kaynasın, atarsın fokurdadı mı içine,
Tuz varsa tuz koyarsın,
İzlersin, yanarken sayfalar
Harlarsın sönerse,
İki üç kitap daha, ısınırsın iyice,
Çekersin kokusunu içine,
Buharını çalarsın yüzüne,
Titrersin heyecandan,
Ziyafeti düşlersin,
Harlarsın ateşi, harlarsın tüm kütüphanenle
Diken diken olur tüylerin,
ve pişer kıkırdak.
Uykun bölünmeden, şerefinle, sessizce, severek, yersin kıkırdak,
bir adabı vardır.
Kayıt Tarihi : 26.08.2026 19:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!