Tokluğa Şiiri - Umut Kassap

Valizimde çarpışan kumsalın taşı,
Sarılı poşetinden akan anamın aşı,
Bana göbek bağımdan bağlı,
Ağlak naaşım.

Omuzlarda geriye, misafirlikte ileriye,
Telefonda geçmişe, hatırladıkça geleceğe
Ayrılığımda beni bana,
Besler naaşım.

Ah ulan kilometreler olmayaydı,
Durmayaydı zaman yörünge de,
Belki görürdü günahkar paşam,
Cennet burnunun dibinde,
Tek nefeste bulaydı,
Aradığı yüceliği,
Ama kitaba bağlı,
Bekler naaşım.

Midyeler kabuklara sarılı,
Kefenimin önünde sarıklı cambaz,
Değil mi son sözüm deniz,
Kulelerde akbabalar,
Ocakta alev,
Ağaç dalında, mağara dibinde,
Neden benim cenazem, cambazın dilinde,
Düşlemediğim bir safsatanın,
Elinde naaşım.

Kırılma noktam kırgınlığımdan,
Davulun sesini sorar dostlar,
Kırkım çıkmış dağılmış bulutlar,
Tokmak hala tiz gelir,
Ne ötede ne beri
Ne cihanda ne yurtta sulh
Tokmak hala tiz gelir,
Fark etmeksizin şahbaz
Her biri düzenbaz
Tokmak hala tiz gelir,
Gelmeden hepsinin eceli,
Tokmak yine tiz gelir,
Tokmak yine tiz gelir,
Sürüklesem bile cesedimi arkamda,
Devrimin marşı ağzımda,
Tok gelene kadar davulun sesi,
Hür dağlara bugünümle
Yürür gelir naaşım.