Bugün açım:
Güneş ısıtıyor bu sabah da dünya denen kepazeyi!
Ama beni ısıtmaktan yoksun, açım...
Bugün açım:
Çocuklar geçiyor sokaktan, gülümser...
Beni gülümsetmekten uzak, açım...
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Başarılarınızın devamını diliyorum
Arzulanan 'küçük mutluluklar' ise dünya, yaşam bunun mahzeni..
İçinde çırpınıp durarak, ondan ona atlayarak doyurabilirsin kendini...
Ya bunların hiçbiri işine yaramıyorsa?
Ya üstünde yükselebileceğin, bir diğerine zemin hazırlayan o 'temel şey' yoksa...
Ahh!!! İşte bazıları -ki çok azı buna doğar; doğar da doyamaz, hele hiç ölemez...
Esen her rüzgara bir kurtuluş elçisi gibi yapışıp savrulur...
Ki onlar da bir yere ulaştırmaz hiç..
Bu 'aç'lık ile insan neye dönüşür, neye ulaşır...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta