Kötü kalpli olan canlar,
Yolunu her zaman anlar.
*
Sıyrılırlar her beladan,
Korkmazlar da hiç cezadan.
*
İyi insan yolda kalır,
Derdini hep içe alır.
*
Bilmez onlar hile yapmak,
İstemez hak yoldan sapmak.
*
Sorar durur var mı çare,
Yüreği hep pare pare.
*
Yol bulmayan düşer dara,
Açar kalpte derin yara.
*
Oysa dürüst adım atmak,
Gerekir mi yalan katmak?
*
Zalim avcı durmak bilmez,
Onun kara yüzü gülmez.
*
Durduramaz acıları,
Bitmez asla sancıları.
*
Acıyla da yaşanır bil,
Gözyaşını usulca sil.
*
Aşk ve savaş iki yoldu,
Biri güldü biri soldu.
*
Zalimler hep kurnaz olur,
Kaçmak için bir yol bulur.
*
Her kötülük içlerinden,
Gidiverir ellerinden.
*
Fakat temiz yürekliler,
Sabır taşı gibidirler.
*
Çünkü kötüler misali,
Olamaz onların hali.
*
Yolunu bulmayı bilmez,
Gözlerinden yaş eksilmez.
*
Bir yolu yok mu diyerek,
Toplumda erir giderek.
*
Yol bulmadan ilerlemek,
Tek çaredir budur emek.
*
Yaşanırken rezaletler,
Doğar büyük felaketler.
*
Avcıyı hiç durdurmayan,
Acılardan kurtulmayan.
*
Acıya da alışılır,
Bulmak için çalışılır.
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 18:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!