İsmet Özel diyor ki;
Acı duymak ruhun fiyakasıdır. Evet öyledir, ama yüreğin, ruhun eğiticisidir. Eğitir ruhu, sızlata sızlata! Acı bedende ki direnci dilin gözlerine taşımakaynağıdır.
Acı, en sade, en narin, en kibar ve en saf duyguların ruha nüksetmesidir. O bir mekanıdır önce ruhun sonra bedenin, seni inlete inlete yüreğinde yurt kurmuş bir tahttır. Inmesi olanaksız olan!
Acı, ezilmişliği, şaşkınlığı, bunaltıyı, sıkıntıyı, elemi, derti, yenilgiyi, kaybetmenin ҫaresizliğiyle bir daha yerine gelmeyecek düzelmenin mekan tuttuğu yurtluktur!
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta