Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ne güzel ne samimi dörtlükler üstat Necip Fazıl şöyle diyor.Nesir söz..söz..söz.Şiir ise yalnızca söz. dür.başarılar
İnsanı, mavera'ya salan derin bir dörtlük! selamlarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta