Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
şiirlerinizi okuyorum. değişik bir uslubunuz var ve çok derin anlamlar (bulmaca gibi) gizlenmiş devrik mısralar arasında... kafaya bir dikilişte içilecek bir bardak su değil bunlar,(bir anlık susuzluğun giderildiği) bir buz kalıbı sanki... damla damla sindire sindire susuzluğu gideren..tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta