bir gül yaprağıydı ablam; biraz sevinç, çok hüzün
buruk bir gülüş taşırdı yüzünün deltasında
akşam erken indi genç ömrüne, mart soğuklarıyla
konuşsam, ‘gülüm’ derdi, sussam güller çoğaltırdı ikliminde
abla, bahar yağmurları kanatsın ölümü, sen bizde kal
sen bizde kal, kardeşlik acısı yüreğime düşünce
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




''konuştum, ‘gülüm’ dedi, sustum güller çoğalttı ikliminde ''
bazen söcükler gereğinden fazlasını anlatmıştır...bize susmak düşer...sevgiyle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta