Türkülerim gelmez dile
Dokunma hiç saz aşınır
Deprem kıydı tam on ile
Ağlama sus göz aşınır
Yiten canlar ciğer yaktı
ey uslanmaz gecelerin, yankısı
kimini sevda suyuyla yıkadın
kiminiyse yalnızlığın sütüyle besledin
kim ayak uydurabildi ki sana
huyum suyum diye tutturdu maşuk
vermeyin hikâyemi
şairlerin eline
diye vasiyet etmiştim
şiirimin birinde
hikâyemi yazanın
Güvenli tek barınağım
Ayağım gözüm kulağım
Ekmeğim tuzum suyumsun
Benim en güzel huyumsun
Baba candır
yine saydırıyorsun deme yahu deme
insan derisi çalıp geçirmiş üstüne baksana
işte ben bu çakallarla uğraşıyorum uzun zamandır
ne desem
kadınsın yakışmıyor bu tavır
diyor şeref yoksunu
VEBAL
At koşturma
Dünya denen arazide
Vakit gelir
Tartılırsın terazide
ben yazarken
yaşayamadım şairlerin gönlünde
ölünce de
öyle afili
sözcüklerim yoktu benim
içimden ne geliyorsa
ikiye bölüp
sunuyordum yüreğine
YANKI
Ben tanrılardan habersiz doğdum
Ve tek Tanrı 'nın YANKI'sı oldum
Kendi adımı kendim koydum




-
Abelya Şiirçiçeği
Tüm YorumlarŞair ölür yankısı büyür