Abelya Şiirçiçeği Şiirleri - Şair Abelya ...

ömrüm kışa girerken
kayaların ağası
yapıştı yüreğime
ağır ağır ağardı hüznüm
soluğum soldu sonra
ruhumdan kesitler

Neden herkes gibi değilsin?
Dedi klişe bakışların
Herkessizim
Dedi sessizliğim

Bakıp görmemektir

Depremin sesiyle 2020' de tanıştım ben, duyulmak istenmeyen tek ses...

O ses ki; sizin feryadınız size hayal gibi gelir. Yüzünüzü gören sadece mimikler ağlıyor sanır.

Çünkü sesiniz asla duyulmaz.

söylemişliğimi hatırlasana gönlüm
demez miydim hep
"bak şahitsin
rutinimin ötesine geçeceğim bugün" diye

iyi de...

sevdiğini özleyince
dökülen gözyaşları
zamanı ıslatırmış
biliyor musun sevgili

zaman ıslanınca

kendimi ifade etmeyi
öğrenemedim bir türlü
art niyetsiz kurduğum her cümle
özürlü olduğum ifade biçimime
kurban gitti
yalnızlık da bıktı benden

yanlışın üstüne
doğrunun kılıfını giydirmekle
yanlış olan
doğru olmuyor efendim
doğrunun doğruluğundan
emin konuşana da

Ruhun Sancısı

Her bir hücren sır yüklü bir kum tanesidir
Zamanla çakıla dönüşür bedeninde
Sen usanmadan yükledikçe sırları
Taş olur kaya olur ve dahası kayaç olur

hayallerimi geçtim ya
sen
benim rutinimin içine ettin

sana göre hücreydi
kaldığım mekân

Asırlardır birikmiş kadınların öfkesi
Patlayacaktı elbet yükselecekti sesi

Saçı urgan olacak isyanı darağacı
Ahlakı bilmeyene öğretilecek acı