Abelya Şiirçiçeği Şiirleri - Şair Abelya ...

GÖNÜL'LÜ

Gönül, hislerini süzen kaleme
Gönül vermiş acep sonu n’olacak
Baştan sona tutulmuş bir elem’e
Vadesi dolunca o da solacak

Gözyaşı Tasarrufu

Sabahın perdesini yırtan
Zalim bir telefon sesiydi
Kaç desibelse artık bilemedim
Göğüs kafesim enkaza döndü

ey yâr
araya girecek yine
uzun aralar
uzun aradan sonra

hasret çekilecek köşesine

ruhuma sorsan
ışık der renk der
kalbime sorsan
huzur der zevk der
elime sorsan
her mevsim yaz der

var işte
öyle bir klişe
yok muydu yoksa
e şimdi olsun

"hayata bağlayan

HAYAT ÇİVİLİ

Taşıt idim otobanda seyir halinde
Bir menzile varamadım yollar çivili

Ayakkabıydım giydiler yürüdüm koştum

Sakın sitemlerle çıkma karşımıza
Şanına yakışır bir doğum için
Elimizden gelmeyeni de yaptık
Yani iyilik çaba sarf etmekle olur
Lakin kötülük
Ruhun kapısında

HECEDE KALAMADIK

Dostunun gözyaşı bitmesin diye
Başka acılara saklasın diye
Ortak dökerlerdi aklasın diye
Kavram, içi boşalınca tak etti

dünyaya mı sevdalıydık
canımıza mı
canımıza desem
can bende
öyle ki
tutunmuş hayata sımsıkı

Hiç'im Sığmadı İçime

Hiç uğruna harcadığım
Pişman olup ağladığım
Susup yasın bağladığım