KAHRAMAN
Dalından kopartılmış
Kursun yemiş yatıyor
Gözleri açık yüzü gülüyor
Ölümle alay yapıyor
KALMAZ SANA
Bak şu yalan dünyanın düzenine
Bal kaymak verir kendini sevenine
Toz pembe geçen güzel günlerine
Aldanma kalmaz bu dünya sana
KANLI GECE
Ankara semalarında uçaklar uçuyor
Sanki gök kubbeyi yarıp geçiyor
Televizyondan baş komutan çağrı yapıyor
Hainler saldırmış güzel ülkeme
Yüreğim de bir yara kanar durur
Benim derdime kim çare bulur
Kara ağaca söylesem ağaç kurur
Benim bu sevdam suç mudur
Abdullah bir bela vurdu kapını
Dediler adına corana belası
Tuttu bırakmadı elleri tuttu acısı
Üzerimize çöktü kara bir bela
KARE KALEM
Ah kara kalem bir bilsen neler yazdıklarını
Bir ömür sığdı yazılara silinmez gayrı
Nice sitemi hayali döktün namelere
Kayıtlara geçti silinmez gayri
KARAKIŞTA DOĞDUM
Seneler den bin dokuz yetmiş dokuzdu
Kış sert ortalık kar sokaklar dondu
Yollar kapalı şehirle irtibat yoktu
Bir Şubat soğuğunda dünyaya geldim
KARA YILAN
Hep içimde gezdin durdun
Tüm düzenimi sen bozdun
Hayallerimi elimden aldın
Kara yılan çık içimden
KIRILSIN
Görmezse eğer bürgün gözlerim
Söylemez se benim dillerim
Dost’a kızıp namert e yaşanırsa elim
Yanaşan ellerim kırılsın benim
KIŞIGÖRDÜM
Gönül bahçem tufana uğradı
Dallarım rüzgarlarla. Kırıldı
Umutlarım başka bahara kaldı
Yaz gününde kışı gördüm ben
-
Can Eyüp Putum
Tüm Yorumlarşiirlerin geliştirilmeli bilirsin ki iyi veya kötü şiir yoktur sadece şiir vardır
umarım ve dilerim ki iyi yerlere varacaksın :)