En son oturduğum çardakta çarmıha gerdim mutluluğu.
Kurşuna dizdikten sonra son sigaramla beraber ateşe verdim.
Küllerine bileklerimden damlayan bir damla kan ekledim.
Bir türlü aydınlanmayan geceye isyan ettim.
İyiliğe dair dualar ederek meleklere davetiye gönderdim.
İmkansızlıklar için bir mucize diledim.
Hep iyi şeyler istedim bende herkes gibi.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta