Uzun yıllar öncesiydi
İzmir´de yatılı okuyan
Bir kız arkadaşım vardı
Ara sıra mektuplaşırdık
Aşktan ziyade..
Daha çok hal hatır sorar
Birazda şakalaşırıdık
Son mektubumda ki
O isteksiz,zoraki halimi
Anlamış olaca ki
Bana,cevap olarak
"Madem öyle..! " der gibi
Zarf içinde..
El değmemiş,pembe renkte
Bomboş bir kağıt yolladı..
Haliyle..
O imalı mektuba cevap bile yazmadım
Ve..
Yollarımız dostça ayrıldı..!
Ondan bana kalan
Onu her andığımda beni gülümseten
Sadece o pembe kağıttı..!
Mahmut M. Özdemir
14.12.2016/ Berlin
Kayıt Tarihi : 14.12.2016 14:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
BAKIN YILLAR SONRA HALA GÜLÜMSETEBİLİYOR...
Gençlik... O yıllarda her ikinize de, elinizi sallasanız ellisi, saçınızı sallasanız tellisi gelir... Dert mi?...
Çok içten bir şiirdi. Kutladım kardeşimi. Esenlikle...
Gönül gönül olunca samanlık saray... Yollar ayrılmışsa, dünya yıkılmayacak; sana da kolay gelsin, bana da kolay... Kutluyorum... Gerçekçilik gibi doğruluk var mı?... ++
kanatmamalı yaraları... belki tek bir kelime ya da böyle beyaz bir kağıt...ne çok şey ifade ediyor...
çok şık bir anlatımdı...
gönülden tebriklerimle..
saygı ve sevgiler..
TÜM YORUMLAR (4)