Dağ gibiydi benim Babam.
Dağ gibi...
Başı dumanlı,
Hep omuzlarında taşırdı
Kahır dolu, nasır tutmuş yılları.
Memur emeklisi,
Sekiz çocuklu bir aile reisiydi.
Benim Babam...
.
Muhtaç etmemek için bizi,
Ek iş de yapardı.
Valiliğin karşısında,
Yedi metrekare bir yazıhanesi,
Icin de bir yazı masası,
En eskisinden bir daktilo,
Bir de..
Sekiz on tane sandelyesi vardı
Devletle ilgili ne iş varsa yapardı.
Valilikteki o merdivenleri,
Yaşına hiç bakmadan, defalarca iner çıkardı..
.
Arada bir düşürürse,
Ev, arsa, dükkan da satardı.
Eh işte öyle günler;
Onun hep yaşamak istediği en güzel anlarıydı
Herkesle şakalaşır,
Gözlerinin içi bile ışıl ışıl parıldardı...!
.
Babam..
Yazıhanesini geç saatlerde kapatır,
Akşamları evimize,
Hep istasyon tarafından gelirdi.
Kara trenlerin kömür attığı,
Kömürlükten..!
.
.
Kestirmeden çıkardı o yol,
Bizim mahalleye.
Ama zorluk çekerdi her seferinde,
O, bir metrelik perondan inerken..
İnat işte...
Hep te ordan gelirdi eve.
Çoğu zaman yürürdü, binmezdi minübüse.
Belki de,
Vereceği iki lirayı düşünürdü,
Hesaplar, aya vururdu,
Kendi kendinin gözünü korkuturdu..! ! .
.
Bizim ise...
İnce hesaplara aklımız hiç ermezdi..!
Evin önünde dört gözle gelmesini beklerdik.
Eli hiç boş olmazdı babamın,
Ya bir karpuz ya bir kavun,
Birgün balık aldıysa,
Ertesi gün et ısmarlardı kasapa...
.
Hava kararmak üzere.
Neredeyse gelir artık bizim köşeye...
Yavaş yavaş belirirdi sülieti....
.
O...
Başı dumanlı,
Dağlar gibi..
Omuzlarında taşırdı,
Kahır yüklü nasır tutmuş yılları...!
.
.
Koşar alırdım hemen,
Elindeki eşyaları.
Yüzüne bakardım büyük bir telaşla.
Eğer yüzünde bir tebessüm varsa,
Gözlerinin içi ışıldıyorsa,
Ne de güzel geçerdi öyle akşamlar...
Hep beraber yemeğimizi yedikten sonra.
Biz ikimz geçer otururduk balkona.
Bir taraftan çaylarımızı yudumlar,
Baba oğul tavla oynardık iddiasına...
Zarım iyi gelse de,
Yanlış oynar yenilirdim.
Onun yüzü gülsün, mutlu olsun diye...
Ben se; ışıldayan gözlerinin içinde
Çocuklar gibi sevinirdim..!
.
.
İçimden de...
Iyiki bu adam"BENİM BABAM" derdim...! ! .
Mahmut Mücahit Özdemir
09.07.2014
Kayıt Tarihi : 10.7.2014 12:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Allah'ın rahmeti üzerine olsun. Nur içinde yat canım babam benim..




Babalar kızlarının ilk aşkı, oğulların da örnek aldığı ilk erkektir...
Ne güzel anılar biriktirmişsiniz kalabalık,huzurlu ve mutlu bir aile tablosu şiiriniz...
Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun dilerim....
Siz "O BENİM BABAM"demeye devam edin O sizi duyar...
İyi ki o benim babam diyebilmekte şans aslında.
Harika bir şiirdi.
Gönül dolusu tebrikler.
Selamlar sevgiler
TÜM YORUMLAR (43)