Gönlümün tenha, kafam dolu efkâr karmakarışık
Biri bana der gibidir bilmeceyi çöz gibi
Canım ruhum birbiriyle, ne küskün ne barışık
Yandığımı sanıyorum, tenim soğuk buz gibi
Şimşek gibi gelip geçer günde ki bu hâl nedir?
Bir kuşku bir endişe var canda ki bu hâl nedir?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta