A A Anıları ÖLÜM VE ACI Şiiri - Ahmet K ...

Ahmet Kemal
1984

ŞİİR


8

TAKİPÇİ

A A Anıları ÖLÜM VE ACI

ÖLÜM VE ACI

İki ölüm şiiri yazdım, hatta üç. Sınavda görevliydim. Sıkıntıdan şiirler yazdım. Behey ölüm, Şaban abi bana bunu yapmayacaktın şiirleri onlardandır. Ölümlerin işaretiymiş. Art arda iki ölüm acısı yaşadım. İkisi de genç ölümler. İkisi de hayatlarının baharında.
Birincisi en acı ölümdü. İntihar. Askerlik dönüşü bunalıma düşen çocuk, bunalımdan çıkamıyor. Doktora gidiyor, hap kullanıyor, ama kifayet etmiyor.
İkincisi öz yeğenim. O da askerlik dönüşü. Yine askerlik stresi. Ama bu kez şofben kazası. İntihardan şüphelendik ama değildi. Art arda iki ölüm şok etkisi yarattı bizde.
İzmir’e gidip onu aldık. Ağladım intihar olmadığını öğrenince. Bir sekine geldi çöktü üzerime.
Otopsi yapmışlar. Yüzüne baktım yaralı. Su içinde kalmış, şişmiş. İki gün kalmış banyoda. Sular alt daireye akmış. Öyle fark etmişler. Kapıyı çilingir açmış polisle. Banyo tamamen is olmuş. 2 gün boyunca yanmış şofben. Sönmesi lazımken sönmemiş. Şofben bacasına iki kuş girip ölmüş.
20 yıl kiracı oldukları yerde yaşamışlar. Yeğen ölüme gitmiş adeta. Abisi ona daire kiralamış. 3 aylık ödemesini yapmış. Doğalgazını, suyun, elektriğini açmış. O da elektriği, suyu olmayan bu evi benimseyememiş. İntihar eden akrabamız namazında, niyazında, tarikat ehli bir genç. O da askerden yeni gelmiş. Her ikisi de hayatın baharında.
Bu sömestr bana zehir oldu. Nerden yazdım ben ölüm şiirlerini. Yazmaz olaydım. Peş peşe gelen bu iki acı beni sarstı. Onlarla bir kere daha öldüm, bir kere daha acılarımla dirildim. Bu tatil bana zehir oldu.
Eniştenin deyişiyle’ Allah’ım bize sabır yağdır’. Evladını kaybetmesinin öncesinde Kur’an-ı Kerim’i tetebbu ederken rastlamış bu duaya, bir anlam verememiş. Başına gelince anlamış.
İzmir’den alıp geldiğimiz cenazeyi abimin evinin önünde soğutmalı tabuta koymuşlardı. Babası üst katta yeğenin evinde misafir. Oğlum alt katta evin önünde tabutta ben sıcak yerde üstteyim. Soğuk kış gecesinde soğutmalı tabuttaki oğlunu düşünerek acı çekiyor baba. O zaman diyor işte bu duayı hatırladım ve uyuyabildim ancak onca yorgun ve uykusuz gecelerden sonra…
Bizse önceki intihar olayından sonra hiç değilse intihar olmadığını, kazai bir ölüm olduğunu düşünerek müteselli idik. Hatta bu ölümün hükmi şehadet olduğunu düşünerek rahatlıyorduk. Ahlaki noktada oldukça ileri olan yeğenimizin ameli kusurlarının da bu şehadetle affolunacağını düşünerek teselli ediyorduk kendimizi.
Tarikat ehli olan akrabamızın intihar etmesi biz oldukça sarmıştı. Acı üstüne gelen bu acı biz oldukça hırpaladı. İntihar etmeden önce sabah namazına camiye gitmiş, çorbasını içmiş, gelip tekrar yatmıştı. Evlerinin alt katında rahmetli dedesinin evinde yalnız kalıyor, bazı geceler babasının evine çıkıyor, korkuyorum diyerek babası yahut annesiyle birlikte yatıyormuş.
O gün arkadaşlarımla kalacağım diyerek alt katı tercih etmiş. Ama kimseyi çağırmamış eve. Tavanda babaannesinin yoğurt vurarak ayran yapmak için kullandığı demir kancaya kısa mesafeli ip bağlayarak asmış kendisini. Ama boğazında derin tırnak izleri varmış. Anlaşılan ölümü görünce vazgeçmek istemiş, can havliyle kurtulmaya çabalamış ama nafile.

Ahmet Kemal
Kayıt Tarihi : 15.2.2015 23:40:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!