7 tepe istanbulda 7kulede
bin dokuzyüz seksen 7 de
ilkokula başladığımda 7 yaşındaydım
7 yılın sonunda taşındık yeni mekan şehreminiydi
hiç unutmam asansör 7 kişilikti ve 7nci kat on7 numarada oturuyordum
haftanın 7nci günü
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta