6 kasım 2026 Şiiri - Şeyma Karakoç

sonra, bir şey OL’du..
21 yıl geçti. orda 21 saniye mi 21 dakika mı? orda zaman kavramı var mı? arkadaşların sana ‘bak 21 dakika da seni unuttu’ diyecek arkadaşlar mı?
sondan başa doğru tüm yılımı anlatmak istiyorum.. Sana bir mektup yazdığımda sonuncusundan başlamayı tercih ediyorum. Sıfıra geldiğimde ne OLacak bilmiyorum. kırgınım..
bir eflatun ölüm şiirindeki ‘saçılmış bir nar gibiyim’
gitmeli mi kalmalı mı çatışmasını yaşatan o kırık dizedeyim.
çatışma başladığında açık iletişim yerini argümana bırakıyor. bu beni üzüyor. henüz icad edilmemiş ve keşfedilmemiş kavramlara sıkıştırılan duygular ve hisleri, sözlü kavramlarla anlamlandırıyorlar.. peki ya baba bunca zaman seninle sözsüz iletişim kurdum ve sözsüz kavramlarımız mevcud. bunu da sadece ‘his’ kavramına mı sıkıştıracaklar. konuşacak insan bulmak ne kolay. zor olan susarak anlaşabileceğin insanı bulmakta.. bu yıl ‘Allahım neden 1 şeyma daha yaratmadın, neden aynı dili konuştuğum zihni paylaştığım birini yaratmadın’ diye üzülüyordum. oysa var’mış. ve ben en yakın arkadaşımı belki de dostumu ; en güvendiğim insanı belki de tek insanı kaybettim.. o varlığı kaybettim.. çok seviyor/dum, bana ne söylerdin? şeyma olmayı özledim. ve bir parça şeymayı kaybettim ..
- Vardı
derdin..
-Ya hiç olmasaydı?
derdin..
haklısın , o yüzden
bugün varlığına elhamdülillah
bir başka gün yokluğuna elhamdülillah (yok olmuşluğuna)
.. bu sene bana gönderdiğin 2 hediyeyi de aldım.
beni mutlu ettin. seninle konuşmayı -konuşmadan konuşmayı da seviyorum..
varlığına da yokluğuna da teşekkür ederim. her hâlinle güzelsin ve güzeldin..
sanat, sanat içindir 🎧🎵🎸
ha bir de unutmadan, beyaz leblebi yedim, sen istemezsin ama karşına çıkıverir ansızın