Tozlu raflarda yorgun akrepler yelkovanı kovalar durur,
Benim ömrüm ise senin gittiğin o meçhul saniyede asılı kalmış...
Kırk dört yıllık bir ömrün yorgunluğu değil bu sırtımdaki yük,
Sadece üç gün kalmışken yeni bir yıla, kalbim yine kapında kalmış.
İnsanlara olan güvenimi, bir cam kırığı gibi avuçlarımda ufaladım,
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta