4. Serzeniş Şiiri - Savaş Barha

Savaş Barha
362

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

4. Serzeniş

Bu yıl da ölmeyecekmişim, öyle dedi doktor. Geçen yıl da aynını yaptılar. Beni mezarımdan çıkarıp buraya getirdiler. Vuuuuv diye ses çıkaran soğuk bir makineye soktular. Her yerime kablo bağladılar. O odadan bu odaya götürüp getirdiler. Sonra iyisin, deyip mezarıma geri koydular.

Bu yıl biraz daha kibar olmuşlar. Sedyeyle taşıdılar beni. Geçen yıl ne dertti o! Tekerlekli sandalyeyle getirdiler. Pamuk ha bire içeri kaçıyordu. Gelene kadar etrafı batırıyordum. Sonra bana bağırıyorlardı. Hiç birini takmıyordum. Onlar bağırınca kıs kıs gülmek istiyordum. Ama ölülerin gülmesi burada pek hoş karşılanmazmış. Bu yüzden gülmedim.

Bana kalsa bu doktorların bir bok bildiği yok. Ölü birini muayene edip yüzüne gülüyorlar. Üstüne bir de omzuna vurup 'Hadi hadi! Geçen yıla göre çok daha iyisin emmi.' diyorlar. Terbiyesiz bunlar.

Toy biri reçete tutuşturdu elime. Bu ilacı günde üç kere tok karna iç, dedi. Verdiği ilacı isminden tanıdım. Zehirden beter. Benim gibi ölü birini öksürtecek kadar da pis bir tadı var. Var gerisini sen düşün. Ayakta biri içse Allah'ıma şuracıkta kıvranır. Dedim ya doktorda akıl yok, diye. Ölüye ilaç mı verilir hiç.

Beni mezara geri bıraktıklarında o dürzü ayağıma tekme vurmayaydı iyiydi. Vallahi halen sızlıyor, namussuz. Off anam, off! Ölüye de rahat yok bu dünyada.

Savaş Barha
Kayıt Tarihi : 1.11.2019 19:14:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!