1980 Öncesi Şiiri - Sedat Kaynak

Bir cehennem kızgınlığı kuşatmıştı herkesi.
Sabah çıkan bilmiyordu, dönecek mi akşama.

Aman dikkat! Sokaktaki herşey her an şüpheli.
Endişeli tavırlarla yürünürdü daima.

Martılara bırakmıştık eğlenmeyi neşeyi.
Tek gayemiz memleketi kurtarmaktı hayatta.

Sağlı sollu hep birlikte öyle işler ettik ki,
Kurtaracak ülke mülke kalmadı en sonunda.

Tarafgirlik tüm ruhlara pek derinden işledi,
Düşman oldu birbirine bütün cebidelikler.

Oysa bizi bize düşman edenlerin hiçbiri,
Hiçbir zaman bizim kadar parasızlık çekmedi.

Karnımız aç, üstümüz yok, yürüyüşler mitingler.
Kantinlerde katık ekmek günlerimiz geçerdi.

Yeşil kaban, elde boya bizi öne sürenler,
Koyu renkli ısmarlama takımlarla gezerdi.

Arada bir karakolda geceleyip gelirdin.
Ertesi gün bir kahraman edasıyla gezerdin.

Tüm gençlerin toyluğunu kullandı o yolsuzlar.
Tabut-pankart taşımaktan nasır tuttu omuzlar.

Kaç kereler patlamayla yataklardan fırladık.
Arkadaşlar tabutlarda, caddeleri turladık.

Fakülteler kapanırdı ikidebir “geçici”
Anarşi var, sömesterler geçerdi hep “geçici”

Kaf dağının ardındaydı akıl, şuur, hoşgörü.
Hak kalmadı haklıların çokluğundan ötürü.

Hırslarını ‘vatan için’ diye bize sattılar.
Güpegündüz hakikate yalan dolan kattılar.

Kimi devrim tezgahladı, kimi bundan kurtardı.
Sokaklarda curcuna, evde analar ağladı.

Onca sene geçti ama unuttuk mu sandılar.
Güç birliği falan filan, yine yola çıktılar.