Kayboldum, en güzel mevsimin rüzgarlarında,
bir yol var önümde, sayısız patikayla.
Her gözümü kapatışımda, hissediyorum bunları.
Beni bekleyen tüm hayalleri, anıları ve acıları.
Kayboldum, uçsuz bucaksız okyanusun ortasında,
Bir boşluktansa, karaya en uzak noktada, yoklukta.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta