Fasık hep huzursuzdur, kâfirse tam ümitsiz,
Sorunları tükenmez, yürekler hep sevgisiz…
Rab’be güvensiz yaşar, inanç dersen hiç yoktur,
İbadet edemezler, bunun zevki de yoktur…
Karmaşa ve endişe, korku ve tedirginlik,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta