Gurbette hep hüzünlüdür akşamlar,
Güneş yakar gökyüzünü, tutuşur da bulutlar;
Sanmayın ki, tepelerin ardında
Gurbette güneş hep bağrımda batar...
Şimdi, hayâl kurmak zamanıdır gurbette,
Önce bir sofra, denize karşı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Günümüzde hayal kurmak bile o kadar zor ki gönülden kutlarımkaleminize sağlık Mesut Özbek
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta