Zulüm Şiiri - Alparslan Karaoğlan

Bir çocuğun yüreğidir kanayan
çöp yığınında aranan umut
bir ana ağıdı gece yarısı
ve bütün kaybolanların hikayesi
kerem gibi ben gibi
sanki öz annemi ellerimle gömdüm
bütün dinlerin gerçekliğini ve insanlığımı sanki
sanki bir bunlar yalan
sen
bütün yıldızları kaybettim bu gece
yüreğimde kurşununun kokusu
gözlerimde hasretinin resmi çakılı
dudağımda kaybedişin titrekliği
tutsak umutların acziyeti
gel zehirli umutları içirme gayrı
mezarımın başında ağlamaklıyım
her zerremi nefesine bölmüşüm
bir gözyaşı bir hançer ve ölüm
uykumu kollarında çaldılar
ve sabah gözlerime mil çekili
ayaklarım
aklımda sen
gel tut ellerimden
yalan artığı bakışından gayrısı
gözlerin nefes gözlerin aşk
kapama gözlerini gözlerime
yollar kimsesiz yürür ezilirim
üstüme yıkılır adımlarım
bütün güller dudağımda kanlanır
ağlamaya ram edilmiş gözlerim
hasret zulüm
gel
sil gözlerimi