Yusuflaşıyordu yüzü,elleri, uykuları...
Hissediyordum taa içimde...
İçimin soğuk Mavi kuyularının derininde...
Hayır! Biliyordum..
Ben Züleyha Soylu bir Aşkla severken O'nu..
O parmak uçlarımı kanatırcasına..
Yusuflaşıyordu...
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta