Zulam Şiiri - Müyesser Doğan

Aynalar gölgelere kırılır,
Paramparça olur renklerin simâsı.
Zaman da çoğalır vedalar,
Bir veda,
bin uykusuz geceyi doğurur.
Unut diyemem,
hatırlamayı ertele bir vakit.
Yollara düşmenin demidir bu dem,
Haylaz bir çocukluk gerek bize.
Bir de yıllanmış bir ömür.
İkisi arasın da gidip dönmeli yaşam.
Şimdi?
İklimlerin mahzenlerinden çııkar güneşleri.
Zil zurna sarhoş olmalı, yudumlamadan.
Yağmurlar ekiyor Bulut'un ardın da bir isa,
Göğün yedinci katında bir idris uğurlamasıyla,
Yağar kar taneleri,
Ben inanmayı severim,
Dingin bir akşamüstün de kuş seslerine benzer,
Tanrının ayetleri...
Kadere iman et, bu bizi feraha erdirir.
Yollara düşmeli şimdi.
Ne vakit dersen,
zülam da az sabır çok vefam kaldı.
Tüm servetim ,
yana yakıla yazdığım sevda şiirlerim.
Yazmadıklarım var daha,
Onlar senin gözlerinde emanet kalsın mı?..