Zühtü Şiiri - Murat Akyuz

Samanlıktan kaldıramadım samanı
Diye başlayıp
Zülfü perişanım kal melül melül
Diye biten türküler söylüyorum
Herkes sevdiği ile sınanır diye ahkam kesip
Sevdiğimin yoluna dikenler döşüyorum
Geceyi dinleyip zılgıtlar atıyorum
Yoruldum be gülüm
Gel etme artık bile diyemiyorum
Sular ısındı toprak davetkar
Kol geziyor ölüm
Arafta bir başıma
Bıraktım kendimi bir cami avlusuna
Ağıtlar öğreniyorum Anadoludan
Ellerim duada
Ne arz etsem bilmiyorum
Yangın kokusu sinmiş üstüme
Gitmiyor ne yapsam
Sen diye eskittim dilimi
Şimdi ben sussam
Türküler dinmiyor
Senden kalanı
Geceye seriyorum
Ne eksiliyor acısı
Ne bitiyor sancısı
Bir türkü daha tutturuyorum
Sesim çatlıyor yarıda inadına
Zülfü perişanım diyorum
Kal Melül melül
Sanki benim için yakılmış da
Ben yıllardır içinde yanıyorum.