Zor Şiiri - Şiir Yüreğim 2

Ne zordur azizim, Sevdiğinle aynı hikâyede figüran kalmak… Bir ömrü adamak, Ve o ömrün sonunu izlemek, başkasının yanında... Bazı yaralar iyileşmiyor aslında, Sadece alışıyor insan… Ve bazen unuttuğunu sandığın bir söz, Ansızın kanatıyor eski bir izi. Hayat da şiir gibi belki… Her sokağında ayrı bir yara, Her köşesinde bitmeyen bir sızı var. Kaybolmak kolay, Ama en zor olan; kendini ararken İçinden geçip giden sessiz çığlıkları susturmak... Sevilmediğini anladığında İçinde cenaze kaldırır insan... Ve o günden sonra Her tebessüm bir ağıttır aslında… Delirme demesin kimse, Çünkü bazı acılar Akılla taşınmaz. Şiir Yüreğim