Naçizane bir sokak Şairi
Ne ben anlatabildim sana beni
Ne sen anladin sende kalmış beni
Yüreğimin her bir parçası
Bir papatyanın yaprakları gibi koparilsada
Ben seni seviyor sevmiyorlara inat
Hep seviyorda durdum
Çünkü ben seni çok seviyordum
Sevmek nedir diye soranlara
Sen diye cevap veriyordum
Çünkü bu kalbim sadece Sende Durdu
Sen “Seviyorum” dedikçe ben sustum,
Çünkü sözler eksikti,
Çünkü yürek anlatamadığını ağlıyordu.
Sen anlamadın...
Kalbim, senin adını dua gibi iç çekerek taşırken,
Sen sadece sustuğum yerden bakıp geçtin…
Ben seni papatya falında değil,
Bir ömür boyu “sevmek”te tuttum.
Anlayan olmadı beni,
Çünkü ben sadece seni seviyordum...
Ve o sevda hâlâ bende duruyor
Sensiz ve sessiz
Şiir Yüreğim ..
......
Ben artık eski ben değilim
Eskiden gözlerimin ici gülerdi
Bir başka bakardım
Şimdi gökyüzü karanlık
Bulutlar simsiyah
Güneşi özledim ısıtmıyor beni
Yüreğime kar yağıyor
Ben artık eski ben değilim
İçimde bir çocuk vardı hiç büyümeyen
Artık oda benimle yaşlandı büyümeden
Ben eski ben değilim artık
Papatyalari çok severdim
Yüreğimde yeşermiyor artık
Bir bir kurudu yaprakları
Seviyor sevmiyor Lara inat
Ben eski ben değilim artık
Bir masal gibiyim bu aralar
Bir varmış bir yokmuş gibi
Nede sonu mutlu biten bir masal
Dedimya ben eski ben değilim artık
Şiir Yüreğim
Ben seni nasıl sevdim biliyormusun..
Her mevsim açan çiçekler gibi
Hiç yağmur yağmasa bile
kurak kalmayan topraklar
Güneş olmasa Aydınlık gibi
Aysız gece ama olmayan sabahlar gibi
Hiç bitmeyecek UMUT..
Kader mahkumlarinin özgürlüğü gibi
Sen bilirsin Ülkem Gibi sevdim ben seni
Ben seni nasıl sevdim biliyormusun
Destanlaşan bir roman
Hiç bitmeyecek bir şiir gibi
Yazılmamış bütün cümlelerin birleştiği ama okunmamış bir Sevda
Başlayıp bitiremediğim bir hasret mektubu
Gurbetten sılaya bir yol gibi uzun ama sonu vuslat ...
İçinde hiç ayrılık olmayan
Ben seni en çok SABİR gibi DUA gibi Şükür gibi sevdim..
Bütün dünyaya meydan okur gibi korkmadan bıkmadan Zafer gibi
Ben seni öylesine değil ölesiye değil Delirircesine Sevdim....
Ben seni sevdim sadece seni
Seni seviyorum...
Şiir yüreğim ..
Bir varmış bir yokmus gibiydi yaşamak
Bir gelip bin götürdü gidenler
Hayat senin hiç suçun yok
Bizi yoran seviyorum diyenler
Ey kendini vazgeçilmez sananlar
Üç günlük dünyada biz vazgecmezsek
Aldığın nefes vazgeçecek senden
Bendemi deme evet sende
Geldik gidiyoruz seninde güzel yüzün solacak
Bir avuç toprak alacak
Böbürlenme insanoglu toprak senide alacak
İşte öyle
Şiir yüreğim
Seni sevmekten hiç korkmadım
Yüreğim kabul etti
Ben kaderim dedim
Günahıyla sevabıyla korkmuyorum seni sevmekten
Bilki bilinmez bir şehirde sin
Bir duanın içindesin
Duam gibi aldım kabul ettim
Amin dedim avuç içlerimde sakladım seni
Belkide sen benim kabul olunmuş duamsin
Şiir yüreğim
Ben eski kafaliyim bilmiyorum
Nasıl hoşçakal diyip gidiliyor..?
Hiçbir şey olmamış gibi nasıl yeniden başlanıyor..?
Bir kalbe kaç Aşk sığıyor ki
Biri bitmeden biri başlıyor..?
Her gelene nasıl aşk deniliyor..?
Öğretsenize bana da..!
Aşk cahiliyim tahsilim yok,
Aşk'tan nasıl vazgeçiliyor..?
Gün gelecek yüreğimde fırtınlar
dinecek..
Özlemle hasret yağan yağmurlar
dinecek..
İnan sensiz geçen bu zor günler de geçecek..
Cektiğim bunca kahırlı çilelerin hepsi bitecek.
Gözlerimde yüreğimde yeniden sevmeyi öğrenecek.
Ömür yolculuğunun sonuna seninle gidecek üşüsede yüreğim.
Seninleyken gülümseyen duygularım,
şimdi zemherenin ortasında titrerken,
Umut zannetmiştim doğan güneşleri.
Senden yadigar kalan her anıyı
Sensizliğin son vurgun saatlerinde
bir kez daha yaşıyorum.
Tipiye tutulmuş karlar yağıyor yüreğime.
Herşey anlamsız, heryer kapkaranlık.
Gökyüzünü dikseler de artık avuçlarıma,
Ruhumda ki melekler can çekişir insanlar arasında.
Bir resmin kalmış bende,
tam ortadan yırtılmış,
Birde ahım kalsın sana mirasım olarak..
Şiir Yüreğim ..
Bir tutam Umut ve his tir aşk
Umut eder koşarsın
Hissettikçe yanar savrulursun
Umutların tükenir hayallerin baş gösterir
Hayal kurarsın hayallerin erir
Koşarsın düşersin ellerinden tutmazlar
Tek başına kalırsın
Etrafında bir kalabalık oluşur
Kimse seni tanımaz bağırırsın kimse seni duymaz
Oysa sen tüm kalabalığı çok yakından tanırsın
Kalkar doğrulursun dağılır tüm kalabalık
Peşlerinden gitmek zorunda hissedersin
Yanlızlıktan korkarsın
Yalnızlık insanı bitirir
Ağlarsın kimse duymaz feryadını
Usulca ilerler kalabalık
insanların arasından Süzülür gidersin
İnsanlar garip kelimeler mırıldanır
Tüm ağızdan aynı ses aynı ton
Anlamazsın ne olduğunu
Etrafına bakarsın şaşırır kalırsın
Uzunca çöl kuraklığı bir patika yoldan geçer kalabalık
Derince bir uçurumun kenarında soluklanır
Anlam veremezsin
Hep bir ağızdan yine aynı kelimeler mırıldanır
Sesler gittikçe yükselir
Ve tüm kalabalık bir anda sana yönelir
Ürperir ağlarsın
Ve biri tutar elinden ve biri daha
Sonra tüm kalabalık üzerine gelir
Ve uçuruma atarlar seni
Çığlıkların duyulmaz sadece hislerin anlam bulur uçurumun en dibinde
Sonra tüm dağ yıkılır tepene anlam veremezsin
Kalabalıkta ağlayanlar
Haykıranlar
Ve onları sakinleştiren 3 5 figüranlar
Bir anda mırıldanmalar kesilir
Tüm kalabalık aynı anda uzaklaşır senden
Anlam veremediğin bir anda
Uçurumun tepesinde sadece sevenlerin kalır
Konuşurlar seninle ağlarlar
Ve o an anlarsın
Yaşamın AŞK ve ölüm arasında
Musalla taşından mezara olduğunu
Eywallah
Şiir yüreğim
Biraz Sen
Bu gece biraz sen biraz ben
Ortaya karışık bir hüzün var
Galiba ben seni özledim
Ne sesin ne nefesin
Sadece baktığım bir resmin var
Yüzündeki tebessüme bakıp
Tebessüm ediyor yüzüm
Hüznümu alıyor belki
Ama yokluğuna çare değil
Hançer gibi saplandı
Yüreğimin orta yerine
Ben kendimi avutuyorum
Sen zaten hiç olmadın ki
Habersiz izin oturttum seni kalbimin orta yerine
Adını Hasret koydum
Hasretinle yanıp kavrulsamda
Sen hiç bitmeyecek sin
Gurbetten sılaya gibi
Muhtacım sana
Seni çok Sevdim
ŞİİR YÜREĞİM ..
Biliyorum Gelmeyeceksin
Ne zaman gökyüzünü Kara bulutlar kaplasa
Gözlerim bir Şimşek'in çakmasını bekler
Gözlerimden akan sular
Yağmur damlası gibi akıyor içime
Benmi ağlamaya meyilliyim
Yoksa yagmurmu yagmak istemiyor
Gelmeyişinin yasını tutmuş gibi bulutlar
Onlarda biliyor gelmeyeceğini
Rüzgarlar savaş halinde
bir o yana bir bu yana
savuruyor gibi sensizligi
Bir telaş alıyor beni ya hiç gelmese
Ya bir daha görmezsem
Hiç bir şey susturamiyor
yüreğimdeki boşluğunu
Biliyorum Gelmeyeceksin
Ama ben hala her Gök gürültüsünden
Gelişini bekliyorum
Bekliyorum ay güne dönsün
gecenin sessiz zamanı gelsin diye
Sevda kuşları kanat çırpsın
uyuyan gönlün uyansın diye
Biliyorum Gelmeyecek sin
Sabahın ışığında günün aydınlığında
Hiç bir mevsimin zamansızlığında
Bekleyeceğim seni her
kelebeğin kanat çırpşında
Biliyorum Gelmeyeceksin
Ama sen yinede gel gel...
Şiir Yüreğim .
GİDİYORUM
Ben sende kaybolmanin Eksikliğinde
Kusurlarını görmeden tuttum Ellerinden
Her tuttuğumda bırakıldım
Her bıraktığında tekrar tekrar yeniden
Sonra fark ettimki benden başka eller kokuyorsun ...
Bir benim ellerimi sıkıca tutmaya korkmuşsun
Sensizlik bir derin Okyanus
Boğulmak mi evet boğuldum bazen nefessiz kaldım Bazen kimsesiz ...hep sensiz
Bütün seninle yaşadığım ne varsa koydum bavuluma Senden gitmiyorum sadece
Sendeki beni Alamıyorum kendimi de bırakıp gidiyorum..
Farzetki bir yangindi söndü
Yagmurdu dindi
Yandı bitti kül oldu..
Sen beni yanında bile görmedin
Ben seni Başkent eylemistim gönlüme
Yüreğim cagirsada seni artık duymuyorsun
Ben sende kör sağır oldum
Sen herkesi duydun beni duymadın
Seninle yaşamış ne varsa bırakıp gidiyorum
Farzetki bir yangindi söndü ..
Yagmurdu dindi
Yandı bitti kül oldum
Sakin Üzülme belkide
Ellerim Yakışmadı ellerine
Ya ben tutmayı Beceremedim
Ya da Sen daha önce Tuttuklarının
İzlerini Silemedin..
Şiir Yüreğim...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!