Acılarla yüzleşmek,
göz yaşları ile yeminleri
ve geçmişleri tazelemek,
filiz verir diye beklerken;
mutluluk,
acıların bir ufuneti hâline gelmiş,
mutsuzluk ise bir kangren gibi.
Telafuzlar anlatamaz tam anlamı ile;
ya derdin anlatır seni,
yada sen anlaşılmaz şekilde gözükürsun.
Dinlemek yerine,
dinlenmeden okunmuş bir kitap gibi,
bir nefes gibi,
bir yaşam gibi.
Acıların yaşamı filizledigi
bir mutluluk umudu ile,
yapılan her hata için
özür yerine boş vermek gibi.
Tam vazgeçerek yaşamdan,
yaşama tutumak için
bir bahane bulmak gibi.
Ne gece gibi,
nede gündüz gibi;
aynı gökyüzünün gözüktüğü gibi,
sadece olduğun gibi.
Acıların ve mutlulukların ile,
saflık ve yaralar ile,
açgözlülük ve nefret ile.
Yaşam ve ölüm gibi,
nefes ve nefis gibi,
hava ve toprak gibi.
Kader ve kısmet gibi,
yok oluş ve varoluş gibi,
sebep ve ihtiyaç gibi.
Kayıt Tarihi : 2.2.2026 21:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!