Zaman geçip giderken bu zulüm cennetinde,
Yine karardı gökyüzü,çekti efkar perdesini.
Sensizlik,bir daha yaktı içimi kül oldu kalbim.
Yokluğunda geçen saniye,saate bedel bu ruh halinde.
Ama boş,çaresiz ve aciz bu yalvarışlar.
Ben akarken zaman,geçerken saat,
Alışırım diye kandırdım kendimi,oyaladım umutlarımı.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta