...Zincir... Şiiri - Engin Yılmaz

müptelası oldum acının;
yoldaşı derdin, kederin.
kaç yaram var saymadım,
ama bir kaçı derin.
oluk oluk kan gider içimden
gülücükler saçarken dışımdan.
ne kadar âsûdeyse dışım,
o kadar kaynar kazan içim.
acıya vakfettim kalanını
zavallı ömrümün.
daha kâr etmez
hiç bir mutluluk bana.
zincirle bağladım
kapısını gönlümün;
ne dışardaki girebilir,
ne içerdeki çıkabilir, asla.