Zikir Şiiri - Uğur Şemen

Zikir kalbin cilası, ruhun şifa pınarı,
Anıldıkça Rahman'ın, silinir hüznü, zarı.
Gönül deryasına bak, dalga dalga huzur dolar,
Diller "Allah" dedikçe yeşerir solgun bağlar.

Seher vakti dillerde yankılanan bir seda,
O'nun adı geçince canlar olsun feda.
Gözlerden süzülen yaş yıkar kirini kalbin,
Zikr ile aydınlanır karanlık gecelerin.

Dünyanın gafletinden sıyrılıp da çekilmek,
Geçici sevdalardan Hak yoluna dökülmek.
Tenhada yalnız değilsin, Dost ile berabersin,
"Lâ ilâhe illâllah" dedikçe sen huzurdasın.

Ruhun darlığı geçer, göğsün genişler durur,
Zikr eden her bir sine bulur manevi nur.
Nefsin vesveseleri yok olur birer birer,
Kalbe inen sekînet bütün kaygıyı siler.

Dağlar, taşlar, kuşlar da kendi dilince zikreder,
Gökler O’nu tesbih eder, mahlûkat secde eyler.
İnsan niçin gafil kalsın bu ulu nidadan?
Şifa umup sığınmalı o Yüce Yaratana.

"Sühanallah" dedikçe coşar gönül pınarı,
"Elhamdülillah" ile artar ömrün baharı.
"Allahu Akbar" nidası kaplar göğü ve yeri,
Zikr ile nurlanır hep mü’minin her bir yeri.

Son nefese kadar zikir olsun virdimiz,
Rabb'e teslim olmaktır tek ve son dileğimiz.
Mevla zikrinden mahrum eylemesin bizleri,
Hakk'ı anan kalplerin hiç sönmez nurları.