yoğun zift kıvamında bir gece
elini uzatıyordu
gel dedi birden ruhun benim rengimde
bırak kendini boşluğa
ben yakalarım seni
huzurla bıraktım ruhumu gecenin koynuna
zift bürümüş gece ve onun yeni esiri ruhum
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta