İçimdeki yılkı atlarına sıktılar ilk kurşunu.
Ruhumun yaban tarafı, özgürlüğün son nefesini verirken,
ben de dizlerimin üzerine çöktüm —
ne bir MAVİ gökyüzü kaldı üstümde,
ne de sığınacak bir LİMAN..
Uzun bir yoldan geldim
Ayaklarımda kilometrelerin yorgunluğu,
Cebimde hiç açılmamış mektupların ağır kokusu.
Hani sorsan,
Sorsan diyorum, öyle üstün körü değil,
Şöyle esaslı bir çay koyup sorsan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!