Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Köken file, çeken, burç, ökse otu,
Acı kavun, defne, solucan otu,
Kokar ot, cırt atak, öksürük otu,
Eşek hıyarı, ve kır, bambul otu.

Senekiyo, haşhaş, er gerek otu,

Sabah kahvaltısı reçel, kaymak bal,
Zeytin, peynir, ekmek nedir bilmem hal,
Önce ben yiyeyim beklemede kal,
Birde bana sen zayıfla diyorsun.

Havyar, çikolata gözümden kaçmış,

Topraktan tatlıda, tuzluda çıkar,
Bilinçsiz mantarlar yuvayı yıkar,
Tütünlü mamulde acayip kokar,
Zehirli otlardan medet ummayın.

Tarlaya ekilen elbette biter,

Sevgi damarları doldu ve taştı,
Yarim yüz vermedi huzurum kaçtı,
Serbest bıraktıkca sorunlar açtı,
Dışarı salmadım aşkı yutkundum.

Hasretlik kor gibi, içimi yaktı,

Usulü,erkanı vardır her işin,
Hoşuna gitmiyor davranış eşin,
Babasına derse kırılır dişin,
Ardından konuşma yüzüne vurma.

Dünya ve ahiret namusun senin,

Her anı şiire dökülür bende,
Edebiyat tutku geçmişte, dünde,
İLESAM üyesi mevcut bugünde,
Konu başkan Mehmet Nuri Parmaksız.

Ufku aydınlanır göreve talip,

Aklın nerededir diye sorarsın,
Kıskanca kapıldın kafa yorarsın,
Farkında olmadan beni kırarsın,
Ben bende değilim kendinde ara.

Yüreği sunarım inan derinden,

İnancı yaşıyan vicdanlı olur,
Fakiri, mağduru arar ve bulur,
Nefsinin arzusu sabırla ölür,
Menfafat gözeten dostluk kuramaz.

Kimi kıskanıyor, kimi de fesat,

Ülke yönetimi böyle sağlanır,
Can,servet fedadır bonkör davranır,
Görevini yapar gezer kıvranır,
Büyüklere karşı saygın babalar.

Sorumlu oldumu hiç hayır demez,

Çocukluk yılları birlikte geçti,
Merhum annesi de kumaşlar biçti,
Damat olarak da şahsımı seçti,
Ben ondan razıyım,o benden razı.

Hayat mektebine gurbette daldım,