Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Sabah kahvaltısı reçel, kaymak bal,
Zeytin, peynir, ekmek nedir bilmem hal,
Önce ben yiyeyim beklemede kal,
Birde bana sen zayıfla diyorsun.

Havyar, çikolata gözümden kaçmış,

Topraktan tatlıda, tuzluda çıkar,
Bilinçsiz mantarlar yuvayı yıkar,
Tütünlü mamulde acayip kokar,
Zehirli otlardan medet ummayın.

Tarlaya ekilen elbette biter,

Köken file, çeken, burç, ökse otu,
Acı kavun, defne, solucan otu,
Kokar ot, cırt atak, öksürük otu,
Eşek hıyarı, ve kır, bambul otu.

Senekiyo, haşhaş, er gerek otu,

Usulü,erkanı vardır her işin,
Hoşuna gitmiyor davranış eşin,
Babasına derse kırılır dişin,
Ardından konuşma yüzüne vurma.

Dünya ve ahiret namusun senin,

Sevgi damarları doldu ve taştı,
Yarim yüz vermedi huzurum kaçtı,
Serbest bıraktıkca sorunlar açtı,
Dışarı salmadım aşkı yutkundum.

Hasretlik kor gibi, içimi yaktı,

Aklın nerededir diye sorarsın,
Kıskanca kapıldın kafa yorarsın,
Farkında olmadan beni kırarsın,
Ben bende değilim kendinde ara.

Yüreği sunarım inan derinden,

Ülke yönetimi böyle sağlanır,
Can,servet fedadır bonkör davranır,
Görevini yapar gezer kıvranır,
Büyüklere karşı saygın babalar.

Sorumlu oldumu hiç hayır demez,

Cilvenle,nazınla merak ettirdin,
Yüzü, yanağımı, baldır sıktırdın,
Hazırola geçtim boyun büktürdün,
Mazimiz karadır sen de karasın.

Güleryüz,tatlı dil sundun bir süre,

Her anı şiire dökülür bende,
Edebiyat tutku geçmişte, dünde,
İLESAM üyesi mevcut bugünde,
Konu başkan Mehmet Nuri Parmaksız.

Ufku aydınlanır göreve talip,

İnancı yaşıyan vicdanlı olur,
Fakiri, mağduru arar ve bulur,
Nefsinin arzusu sabırla ölür,
Menfafat gözeten dostluk kuramaz.

Kimi kıskanıyor, kimi de fesat,