Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Topraktan tatlıda, tuzluda çıkar,
Bilinçsiz mantarlar yuvayı yıkar,
Tütünlü mamulde acayip kokar,
Zehirli otlardan medet ummayın.

Tarlaya ekilen elbette biter,

Köken file, çeken, burç, ökse otu,
Acı kavun, defne, solucan otu,
Kokar ot, cırt atak, öksürük otu,
Eşek hıyarı, ve kır, bambul otu.

Senekiyo, haşhaş, er gerek otu,

Usulü,erkanı vardır her işin,
Hoşuna gitmiyor davranış eşin,
Babasına derse kırılır dişin,
Ardından konuşma yüzüne vurma.

Dünya ve ahiret namusun senin,

Sevgi damarları doldu ve taştı,
Yarim yüz vermedi huzurum kaçtı,
Serbest bıraktıkca sorunlar açtı,
Dışarı salmadım aşkı yutkundum.

Hasretlik kor gibi, içimi yaktı,

Şiirde anlattı bayrak aşkını,
Dize getirmiştir nice şaşkını,
Onu umursamaz şehvet düşkünü,
Akif'i sevmeyen bizden değildir.

İstiklal marşının odur mimarı,

Mübarek insanı anlatmak zordur,
Sınırsız kainat onunla vardır,
Sünnetine uymak ameldir, kardır,
Kutlu doğumunda anmalıyız biz.

Büyükten küçüğe sevgisi aşar,

Şairler,yazarlar emeği çekti,
Sayfa sütununa duyguyu ekti,
Matbua basarak katladı, dikti,
Öğrenci bekliyor kütüphaneler.

Okumanın yaşı,başı da olmaz,

Onuncu yaşına yeni basmıştı,
Amca oğlu mehmet kini kusmuştu,
Bülbül gibi dili birden susmuştu,
Yarimi küçükken kurşunladılar.

Şakayla karışık silah sıkıldı,

Daha düne kadar doğa yeşildi,
Yağmurlar yağsa da bulut açıldı,
Bugün her tarafa örtü saçıldı,
Rab'bimin bembeyaz kudretine bak.

Dağlar,ovaların renkleri aynı,

Varlığa,birliğe inanıyorum,
Rasül Muhammede güveniyorum,
Kuranı okuyup direniyorum,
Allahım beni de kullarından say.

Beş vakit namazı kaçırmıyorum,