Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Anadan,babadan kalmadı miras,
Rahmetlik olunca tutuluyor yas,
Çöpleri toplarken kasılıyor kas,
Dramatik hayat yaşamaktayız.

Yıpranmış evlere kilitleniriz,

Aslına bakarsan bizler bozarız,
Bir adım yer için feci kızarız,
Acı bırakarak yaşlar dizeriz,
Oldukça karışık dünya düzeni.

Süper güç devletler savaş açıyor,

Anamın rahminde canlanıyorum,
Organla donanıp kanlanıyorum,
Gıdamı aldıkca kıvranıyorum,
Düzgün duramadım büküldüm işte.

Dokuzay on günde dünyaya çıktım,

Nüfusum çok diye fazla övünme,
Varlığın olsa da artık sevinme,
İstenmedik yerde durma, barınma,
İnsan yaşlandıkça yalnızlaşıyor.

Torunlar sevimli haftada arar,

Aylardır hasretlik çektim diyordun,
Onlarsız yavanlı ekmek yiyordun,
Gelecekler diye gün sayıyordun,
Kuzucuklarını kucakladınmı? .

Yatak, yorganını işkal etmiştin,

Türk dünyası şair, yazarlar gelsin,
Sanatçı, müzisyen, ressamlar sevsin,
Hünerli elleri halkımız bilsin,
Zekice kültür ve sanat evim var.

Yiyecek, içecek bulunacaktır,

Sabah kahvaltısı reçel, kaymak bal,
Zeytin, peynir, ekmek nedir bilmem hal,
Önce ben yiyeyim beklemede kal,
Birde bana sen zayıfla diyorsun.

Havyar, çikolata gözümden kaçmış,

Topraktan tatlıda, tuzluda çıkar,
Bilinçsiz mantarlar yuvayı yıkar,
Tütünlü mamulde acayip kokar,
Zehirli otlardan medet ummayın.

Tarlaya ekilen elbette biter,

Köken file, çeken, burç, ökse otu,
Acı kavun, defne, solucan otu,
Kokar ot, cırt atak, öksürük otu,
Eşek hıyarı, ve kır, bambul otu.

Senekiyo, haşhaş, er gerek otu,

Usulü,erkanı vardır her işin,
Hoşuna gitmiyor davranış eşin,
Babasına derse kırılır dişin,
Ardından konuşma yüzüne vurma.

Dünya ve ahiret namusun senin,