Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Gülün yaprağın da aşk dolu hisler,
Gülün şampuanı saçları besler,
Gülün dalları da doğayı süsler,
Isparta güzellik süpermarketi.

Gülün sabunuyla elini yıka,

Yumurta misali görünüyorlar,
Yeşil kabuğuna bürünüyorlar,
Düşünce yerlerde sürünüyorlar,
Vitamin deposu şifalı ceviz.

Fidanı alırsan kökü kırçılır,

Komşuluk hakkını savunuyorsun,
Her iki kızınla avunuyorsun,
Eşinle, işinle övünüyorsun,
Çalışkan,dirisin Fadime hanım.

Koltukta oturup vücut yağlarsın,

Ana okulunu arzunla seçtin,
Birinci sınıfa taktirle geçtin,
Spor sahasın da aniden düştün,
Yaktın bizi ECE öldün bu gece.

Giysilerin çoktur eve yayarsın,

Tekerlekli araç umut ışığı,
Hedefe götürür seven aşığı,
Ayaklarıyla da tutar kaşığı,
Cesaretle dağı aşar engelli.

Kulağı duymazsa cihazı takar,

Minnacık bebekler anneyi emer,
Bir şeye tutunur kalkmayı dener,
Nefesi tıkanır ters yöne döner,
Yavrularınızı ihmal etmeyin.

Sovuk havalar da üstü soymayın,

Yürekten sevince ayrılamadım,
Unuttum desemde sıyrılamadım,
Leyla, mecnun gibi duyrulamadım,
Ansızın kapını çalamam şimdi.

Vefasız birisin hatır sormadın,

Kapımı çalmıyor, içe dalmıyor,
Onun yokluğun da huzur kalmıyor,
Hediyeler sunsam kimse almıyor,
Neşeyle,sevinçle hoplayamadım.

Viran oldu hane, sanki bahane,

Yazdığım eserler içinde varsın,
Benim için namus,şerefsin,arsın,
Yaşanan hayatta en güzel karsın,
İçtenlikle oku unutamazsın.

Aşkın temelini atarım sağlam,

Onunla sağlanır evin yapısı,
Tepeden tırnağa çatı,kapısı,
Taban çakılınca iskan tapusu,
Kalemdir gerçeği yazar ağaçlar.

Bebekler misali bakıma muhtaç,